«Στόν Χατζη-Ἰωάννη, πού ρωτᾶ τί εἶναι πιό σημαντικό γιά τή σωτηρία τῆς ψυχῆς»

 

Ἁγίου Νικολάου Βελιμίροβιτς

Κι ἐγώ θά σέ ρωτήσω ἀγαπητέ συνοδοιπόρε, καί ὅ,τι ἀπάντηση μοῦ δώσεις τέτοια θά ἔδινες καί στόν ἑαυτό σου. Τί εἶναι σημαντικότερο γιά ἕνα νεογέννητο παιδί; Ἡ τροφή, ἡ ζεστασιά, τό μπάνιο, ἤ ἡ φύλαξή του; Μπορεῖς νά πεῖς ὅτι κάποιο ἀπό αὐτά εἶναι πιό ἀπαραίτητο ἀπό τά ἄλλα; Πρέπει νά ἀναγνωρίσεις λοιπόν, ὅτι καί τά τέσσερα εἶναι ἐξίσου ἀπαραίτητα γιά τήν ὀρθή πρόοδο τοῦ παιδιοῦ.

Ἡ ἀφυπνισμένη καί μετανοοῦσα ψυχή ἑνός ἀνθρώπου μοιάζει ὄντως σάν τό νεογέννητο παιδί. Θυμίσου, πῶς μιλοῦσε ὁ Χριστός στόν Νικόδημο περί τῆς ἐπανα-γέννησης τοῦ ἀνθρώπου.Στήν ξαναγεννημένη ψυχή εἶναι ἀναγκαῖο καί νά τρέφεται μέ τήν διδαχή τοῦ Χριστοῦ, καί νά φυλάγεται αὐστηρά μέ τόν ἔλεγχο τῶν σκέψεων καί τῶν ἐπιθυμιῶν ἀπ᾿ ὅλα τά βέλη καί τίς καταστροφές.

 Δέν μᾶς τό εἶπε ὁ Σωτήρας μέσω τῶν Ἀποστόλων Του;

«Ἐάν ἀγαπᾶτέ με, τάς ἐντολάς τάς ἐμάς τηρήσατε» (Ἰωάν. Ιδ΄ :15).

Δέν εἶπε, κρατῆστε μιά ἐντολή ἀλλά κρατῆστε τίς ἐντολές, δηλαδή ὅλες. Καί οἱ ἐντολές τοῦ Χριστοῦ ἀναφέρονται στούς κόπους μας γύρω ἀπό τήν ἴδια τή δική μας ψυχή. Δέν εἶναι ἕνας κόπος ἀλλά πολλοί κόποι.

Ἐσύ εἶσαι γνωστός κηπουρός φρούτων. Πόσους κόπους κάνεις ἐσύ γιά ἕνα φρουτόδεντρο; Καί κανένα δέν παραλείπεις. Πῶς τότε ἐπιτρέπεται νά παραλείψουμε ἔστω καί ἕναν κόπο γύρω ἀπό τήν ψυχή μας, τήν μόνη περιουσία μας, τήν ὁποία ὁ ἀχόρταγος τάφος δέν καταβροχθίζει;

Ἰδού , ἐσύ θεώρησες, ὅτι γιά τήν ψυχή σου χρειαζόταν ἀκόμα καί ταξίδι γιά προσκύνημα στά Ἱεροσόλυμα. Τοῦτο δέν εἶναι ἰδιαίτερη ἐντολή τοῦ Θεοῦ, ὅμως ἐσύ λόγω τῆς ἀγάπης πρός τόν Κύριό σου καί γιά τήν ψυχή σου ἔκανες καί τοῦτο τόν κόπο.

Πῶς τότε ἐπιτρέπεται νά παραλείψουμε ἀκόμα καί μία κυριολεκτική ἐντολή τοῦ Σωτήρα μας σάν λιγότερο σημαντική;

Εἰρήνη καί χαρά ἀπό τόν Κύριο

Τέλος καί τῇ Τρισηλίῳ Θεότητι

κράτος, αἶνος καί δόξα εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ἀμήν.

 .hristospanagia

http://amethystosbooks.blogspot.gr/

Ελπίδα

- Όσοι έχουν σταθερή ελπίδα προς τον Θεό, πλησιάζουν κοντά Του και φωτίζονται με τη λάμψη του αιωνίου φωτός. Ο άνθρωπος, που για την αγάπη του Θεού δεν μεριμνά για τον εαυτό του, έχει ελπίδα αληθινή. Πιστεύει ότι μεριμνά για αυτόν ο Θεός. Αν όμως στηρίζει την ελπίδα του στα έργα του και καταφεύγει στον Θεό μόνο όταν συναντά απρόοπτες δυσκολίες, τις οποίες δεν μπορεί να αντιμετωπίσει με τις δικές του δυνάμεις, τότε μια τέτοια ελπίδα είναι ματαία και ψεύτικη. Όποιος έχει την αληθινή ελπίδα ζητεί μόνο την βασιλεία του Θεού. Όσο για τα απαραίτητα αγαθά της πρόσκαιρης ζωής, είναι σίγουρος πως θα του δοθούν. Αν στην καρδιά δεν υπάρχει τέτοια ελπίδα, δεν είναι δυνατόν να υπάρχει και η ειρήνη. Η ελπίδα είναι εκείνη που δίνει χαρά και ειρήνη στην καρδιά. Γι’ αυτήν την ελπίδα είπε ο Κύριος· «Δεύτε προς με πάντες οι κοπιώντες και πεφορτισμένοι καγώ αναπαύσω υμάς» (Ματθ. 11:28). Ελπίζετε δηλαδή σ’ Εμένα, κι εγώ θα σας ανακουφίσω από τους κόπους και τους φόβους σας. Στο κατά Λουκά Ευαγγέλιο αναφέρεται για τον άγιο Συμεών τον θεοδόχο το εξής· «Και ην αυτώ κεχρηματισμένον υπό του Πνεύματος του Αγίου μη ιδείν θάνατον πριν η ιδή τον Χριστόν Κυρίου» (2:26). Και ο δίκαιος Συμεών διατήρησε την ελπίδα του μέχρι την ποθητή στιγμή, κατά την οποία δέχτηκε χαρούμενος τον Σωτήρα στα χέρια του και είπε· «Νυν απολύεις τον δούλον σου, Δέσποτα, κατά το ρήμα σου εν ειρήνη, ότι είδον οι οφθαλμοί μου το σωτήριόν σου» (2: 29-30).
{ Απόσπασμα από το βιβλίο «Όσιος Σεραφείμ του Σάρωφ», σελ. 322-323 }.-

https://www.facebook.com/panagiotispispas?fref=photo

Πώς κατανοούμαστε μεταξύ μας .(Αρχιμ. Σωφρονίου του Essex)

 

Η γλώσσα των ανθρωπίνων λέξεων και εννοιών δίδει πολύ περιορισμένην δυνατότητα μεταδόσεως της εσωτερικής καταστάσεως του ενός εις τον άλλον. Απαραίτητος προϋπόθεσις της αμοιβαίας κατανοήσεως είναι η κοινότης ή η ταυτότης πείρας. Εφ’ όσον δεν υπάρχει αυτή η κοινότης, δεν κατορθούται η αμοιβαία κατανόησις, διότι το περιεχόμενον των εννοιών, δι’ ων πάντες ημεις εκφραζόμεθα, είναι αντίστοιχον πρός την έκτασιν της διανοητικής ή και υπαρξιακής πείρας εκάστου προσώπου.
Εις κάθε έννοιαν έκαστος εξ ημών εγκλείει τον όγκον της πείρας του, και δια τούτο οι πάντες αφεύκτους ομιλουμεν διαφόρους γλώσσας. Λόγω όμως του ομοουσίου του ανθρώπινου γένους είναι δυνατόν και δια του λόγου να προκαλέσης νέαν τινά εμπειρίαν εις την ψυχή του ακούοντος, ούτως ως να εγέννας εν αυτώ νέαν ζωήν.
Εάν ούτως έχη επί των ανθρωπίνων σχέσεων, τούτο πολύ περισσότερον συμβαίνει επί της θείας ενεργείας. Ο λόγος του Θεού, εις μίαν δεδομένην στιγμή, όταν δηλαδή η ανθρωπίνη ψυχή δέχηται αυτόν με κατάλληλον εσωτερικήν διάθεσιν, διά της εμφανείας του πραγματικώς εμπνέει νέαν ζωήν, και δη εκείνην η οποία εκπορεύεται εκ του Θεού, ήτοι τήν αιωνίαν ζωήν.
Πηγή:  isagiastriados.com 

 /fdathanasiou

http://amethystosbooks.blogspot.gr/

Η τελική φάση της ελληνικής τραγωδίας

Το ελληνικό χρηματιστήριο σημειώνει νέα πτώση ρεκόρ με πάνω από 8%. Το 3ετές ελληνικό ομόλογο παρουσιάζει επιτόκιο στη δευτερογενή πάνω από 11,0%. Το 5ετές έχει σκαρφαλώσει πάνω από 9,5%. Ενώ το 10ετές πάνω από 8,6%. Η κερδοσκοπική επίθεση στις ελληνικές χρηματαγορές, που επικεντρώθηκε στις τράπεζες οδήγησε σε ακόμη πιο βαθιά κρίση ρευστότητας. Δεν υπάρχει χρήμα στην αγορά και οι τράπεζες αδυνατούν να καλύψουν τις τρέχουσες ανάγκες συναλλαγής.

Το καινούργιο στοιχείο είναι το γεγονός ότι η ΕΚΤ δεν μπορεί πλέον να εξυπηρετήσει τις ανάγκες τρέχουσας ρευστότητας των τραπεζών και της κεφαλαιαγοράς στην Ελλάδα. Έτσι, η ελληνική κυβέρνηση προσέτρεξε αγοράζοντας eurocommercial paper αξίας 79,4 δις ευρώ! Ιστορικό ρεκόρ από την εποχή που η Ελλάδα εντάχθηκε στο ευρώ. Πρόκειται για εκδόσεις χρεογράφων των συστημικών τραπεζών χρονικής διάρκειας μικρότερης του έτους, τα οποία αγοράζει το κράτος για να ενισχύσει την ρευστότητα των τραπεζών. 

Μαζί με τα 40,6 δις ευρώ έντοκα γραμμάτεια που η ελληνική κυβέρνηση ανακύλωσε μέσα στο 2014, οι εξοφλήσεις βραχυπρόθεσμου χρέους για το 2014 ανήλθε στα 120 δις ευρώ! Αν σ' αυτά προσθέσουμε και την εξυπηρέτηση του χρέους κεντρικής κυβέρνησης, που ανερχόταν σε 30,68 δις ευρώ, τότε η συνολική εξόφληση χρέους το 2014 έφτασε στο ιστορικό ρεκόρ των σχεδόν 150,7 δις ευρώ! 

Το σύνολο των δαπανών του κράτους μαζί με το πρόγραμμα δημοσίων επενδύσεων εκτιμάται ότι θα ανέλθει το 2014 σε 57,3 δις ευρώ. Με άλλα λόγια η εξυπηρέτηση του χρέους στοίχισε μέσα στο 2014 σχεδόν 3 φορές το σύνολο των εξόδων του κράτους. Το 2015 εκτιμάται ότι θα πρέπει να εξοφληθεί βραχυπρόθεσμο χρέος της τάξης των 80, 0 δις ευρώ, ενώ θα πρέπει να πληρωθούν πάνω από 26,0 δις ευρώ σε τοκοχρεωλύσια. Με άλλα λόγια η εξυπηρέτηση χρέους το 2015 θα αποροφήσει πάνω από 106,0 δις ευρώ!

Ταυτόχρονα, ο δείκτης Emerging Markets Corporate Plus της Bank ofAmerica Merrill Lynch μειώθηκε 13,4% μέχρι τις 26 Δεκεμβρίου, η χειρότερη επίδοση από τον Οκτώβριο του 2008, λόγω του κατρακυλίσματος της τιμής του πετρελαίου, η οποία πυροδότησε μια νομισματική κρίση στη Ρωσία. Αυτή έφερε πτώση του τρέχοντος έτους σε 19,7%, το μέγιστο σε έξι χρόνια. Οι αναδυόμενες αγορές αντιπροσώπευαν 14 από τις 56 παγκόσμιες πτωχεύσεις (defaults) φέτος που καλύπτει η Standard & Poors.

Η Ελλάδα έχει ξοφλήσει, έχει καταρρεύσει ολοκληρωτικά και ετοιμάζονται τα κοράκια να αρπάξουν ότι έχει απομείνει. Να γιατί η Bank of America Merrill Lynch πρωτοστάτησε στην κεκλεισμένων των θυρών συνάντηση στο Λονδίνο με το οικονομικό επιτελείο του ΣΥΡΙΖΑ. Θέλει να πλασαριστεί για την ολοκληρωτική αρπαγή, οκοδομώντας σχέσεις με την επόμενη κυβέρνηση. Ετοιμαστείτε για την τελική φάση της ελληνικής τραγωδίας.

 

 dimitriskazakis

http://amethystosbooks.blogspot.gr/

Δεν έχεις πίστη.

Ένας άνδρας τηλεφώνησε μια μέρα στο Μοναστήρι και ζήτησε να του μιλήσει o γέροντας.
- Γέροντα, την ευχή σας.
- Του Κυρίου. Δεν μου λες, ποιο βουνό έχετε εκεί, στη Λιβαδειά;
- Τον Παρνασσό.
- Άλλο;
- Τον Ελικώνα.
- Αυτόν τον Λικώνα να τον φέρεις εδώ.
- Ποιόν να φέρω, Γέροντα;
- Ά, είσαι και κουφός! Βρε, δεν ακούς; Τον Λικώνα αυτόν φέρ' τον εδώ.
Ο άνθρωπος σκέφτηκε πως κάτι άλλο θα εννοούσε. Και με το που πήγε στο Μοναστήρι, έγινε ο εξής διάλογος:
- Καλώς το μαναράκι μου.
- Γέροντα, ευλογείτε.
- Ο Κύριος. Που 'ν 'τος;
- Ποιος;
- Ο Λικώνας. Δεν τον έφερες;
- Ποιόν να φέρω;
- Το βουνό, βρε, δεν σου είπα να το φέρεις;
- Τι λέτε, Γέροντα;
- Δεν έχεις πίστη.
- Γιατί, Γέροντα μου;
- Έχεις, αλλά λίγη. Γιατί, άμα είχες πίστη δυνατή, θα κουβάλαγες βουνό κοντά σου. Δεν το λέει μέσα στη Γραφή, ότι ο έχων πίστη μέχρι και βουνό μετακινεί;

https://www.facebook.com/pages/%CE%91%CE%93%CE%99%CE%9F%CE%9D-%CE%9F%CE%A1%CE%9F%CE%A3/151606611664237?fref=photo

H Παναγία στoν Άγιο Βαλέριο Γκαφένκου:Να μη φοβάσαι! Να μην αμφιβάλλεις! Η νίκη θα είναι του Υιού μου!Ο κόσμος ανήκει στον Χριστό!

«Δόξα εν υψίστοις Θεώ, και επί γης ειρήνη, εν ανθρώποις ευδοκία…» (Λουκ. β΄, 14).

Η νίκη της Θείας Αγάπης

 Στο μεγαλομάρτυρα των αθεϊστικών φυλακών της Ρουμανίας άγιο Βαλέριο Γκαφένκου (†18.2.1952) εμφανίστηκε η Παναγία,και τον στήριξε στο μαρτύριό του :

Τα Χριστούγεννα ο Βαλέριος ήταν αρκετά ζωογονημένος. Τη νύχτα εκείνη των αγγελικών ψαλμωδιών συνέθετε τα θαυμάσια κάλαντα των κρατουμένων του Τίργου Όκνα.Εκείνη τη νύχτα των Χριστουγέννων δε θα την ξεχάσω ποτέ. ..

-Ιωάννη, εσύ είσαι ο καλύτερός μου φίλος, μου είπε. Αλλά τώρα δεν έρχομαι σαν φίλος σε σένα. Έρχομαι να σου ζητήσω μια συμβουλή, να σου κάνω υπακοή. Θέλεις να με ακούσεις;

-Σε ακούω, απάντησα, αλλά δεν ξέρω αν είμαι άξιος για την εμπιστοσύνη σου σε μένα.

Ο Βαλέριος έκλεισε τα μάτια και μου είπε ήρεμος:

-Αυτή την νύχτα αγρυπνούσα. Περίμενα να ακούσω τη μελωδία από τα κάλαντα που συνέθετα. Ήθελα να είναι πολύ ωραία. Την έψαλλα στο νου μου. Την αισθάνθηκα να κατεβαίνει από τους ουρανούς. Ήμουν άγρυπνος, νηφάλιος και ήρεμος όταν ξαφνικά σήκωσα τα μάτια μου και στην άκρη του κρεβατιού είδα την Παναγία, ντυμένη στα λευκά, όρθια, ζωντανή, πραγματική. Ήταν χωρίς το Βρέφος. Η παρουσία της μου φαινόταν ζωντανή. Η Παναγία ήταν πραγματικά δίπλα μου. Ήμουν πολύ ευτυχής. Είχα ξεχάσει τα πάντα. Τότε Αυτή μου είπε:

«Εγώ είμαι η αγάπη σου! Να μη φοβάσαι! Να μην αμφιβάλλεις! Η νίκη θα είναι του Υιού μου! Αυτός αγίασε τώρα αυτό τον τόπο και τον ετοίμασε για όσα θα γίνουν στο μέλλον. Οι δυνάμεις του σκότους αυξάνουν και ακόμη θα φοβίζουν τον κόσμο, αλλά θα αφανιστούν. Ο Υιός μου περιμένει τους ανθρώπους να επιστρέψουν στην πίστη. Σήμερα οι υιοί του σκότους είναι πιο ατρόμητοι από τους υιούς του φωτός. Έστω κι αν σας φαίνεται ότι δεν υπάρχει πια πίστη στη γη, να ξέρετε ότι η απολύτρωση θα έλθει, αλλά με φωτιά και εμπρησμούς. Ο κόσμος πρέπει ακόμη να υποφέρει. Εδώ, όμως, υπάρχει πολλή πίστη και ήρθα να σας ενθαρρύνω. Κρατείτε την ομολογία σας. Ο κόσμος ανήκει στον Χριστό!»

Μετά η Παναγία εξαφανίστηκε και εγώ έμεινα πλημμυρισμένος από ευτυχία.

Αισθανόμουν κι εγώ αγιασμένος, ανακαινισμένος, συμμετέχοντας στο θαύμα. Με συστολή, αλλά και με πεποίθηση του είπα απλά:

-Ο Θεός μας προστατεύει. Εμείς μπορούμε να πέσουμε, αλλά Αυτός θα νικά. Χρειαζόμαστε πίστη και τώρα μπορούμε να έχουμε περισσότερη. Να προσευχόμαστε!

 (βλ. το συγκλονιστικό βιβλίο του Ιωάννη Ιανολίδε «Ρουμάνοι Ομολογητές και Μάρτυρες του 20ού αιώνα», εκδ. «Ορθόδοξος Κυψέλη», Θεσσαλονίκη 2009, σελ. 171).

Γέροντας Σωφρόνιος του Έσσεξ

  πιο αποτελεσματική συνεισφορά μας στη νίκη του καλού είναι να προσευχόμαστε για τους εχθρούς μας και όλο τον κόσμο.

Είναι ζωτική ανάγκη όλοι σήμερα να στερεώσουμε την πίστη στην αιώνια νίκη του Χριστού, ώστε και εμείς οι ίδιοι να μπορέσουμε να γίνομε πνευματικά ανίκητοι.

Δεν μας επιτρέπεται να παρεκκλίνουμε από τον σκοπό να παραμείνουμε στο φως των εντολών του Κυρίου.Αν γίνουμε μία από τις σκοτεινές δυνάμεις που πολεμούν για την επικράτηση επάνω στους αδελφούς,θα επισκιάσουμε το φως που έφερε στη γη ο Θεός.

Ενδέχεται η αποστασία να λάβει ακόμη μεγαλύτερες διαστάσεις.Δεν αποκλείεται ο καθένας από μας, για να σταθεί στην πίστη, να πρέπει να είναι έτοιμος να αντισταθεί σε όλο τον υπόλοιπο κόσμο. Ας είναι αυτοί δισεκατομμύρια· ας μας θεωρούν μωρούς όλοι οι διανοούμενοι και οι αμαθείς….

Μπορούμε να αποκαταστήσουμε τη μεγάλη λάμψη της Εκκλησίας μόνο με την ακραία προσπάθεια να ζήσουμε χριστιανικά, ευαγγελικά, χωρίς να στρέφουμε την προσοχή μας στο πώς θα μας συμπεριφερθούν οι σύγχρονοί μας.Αν δεν αποκτήσουν οι χριστιανοί τα γνήσια πνευματικά χαρίσματα,και πρωτίστως την αγιότητα, το κήρυγμα με τα λόγια θα παραμένει ως«κύμβαλον αλαλάζον».Το παράδειγμα του Χριστού, ας μας ενισχύει να βαδίσουμε στα ίχνη του.

Αρχιμ. Σωφρονίου,«Το Μυστήριο της χριστιανικής ζωής», Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Έσσεξ, 2010

 Ο άγιος Σιλουανός βεβαιώνει ότι, αν δεν αποκτήσουμε την αγάπη προς τους εχθρούς, η σωτηρία  μας είναι αβέβαιη…Τα τέκνα του παρόντος αιώνος, που εφαρμόζουν την ανθρώπινη δικαιοσύνη, θα βρεθούν αναπολόγητα. Αλλά όσοι έλαβαν το Πνεύμα το Άγιο θα διατρανώσουν τη νίκη του Χριστού στην ίδια τη ζωή τους, αναδεικνύοντας Τον Νικητή και Κατακτητή του κόσμου αυτού. «Μικρόν και ου θεωρείτε με», είπε ο Κύριος (Ιωάν. 16,16). Αυτό σημαίνει ότι όχι πια Εκείνος, αλλά το Άγιο Πνεύμα, ο Παράκλητος θα επικυρώσει την αιώνια νίκη μας με τη νέα πραγματικότητα της θεϊκής Του δικαιοσύνης…Όταν ταπεινώνουμε κατά το πνεύμα τον εαυτό μας ενώπιον του Θεού και ομολογούμε τις αμαρτίες μας, η μέλλουσα κρίση αποδεικνύεται περιττή…Ό, τι γίνεται οικειοθελώς, και σε εκπλήρωση της εντολής του Θεού, είναι εμπνευσμένη από τη θεία σοφία και οδηγεί στην αιώνια νίκη. Η νίκη αυτή καθιστά τον άνθρωπο υπερ-κοσμική, σαν τον Χριστό, ο οποίος από την άκρα ταπείνωση Του ξεπέρασε τον κόσμο.

(Αρχιμ. Ζαχαρία (Ζάχαρου), Πιστοί στη διαθήκη της Αγάπης, εκδ. Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας 2012, σ. 58-78)

 Απολυτίκιον  Ήχος δ’ εκ γ’

   γέννησίς σου Χριστέ ο Θεός ημών, ανέτειλε τώ κόσμω, τό φώς τό τής γνώσεως, εν αυτή γάρ οι τοίς άστροις λατρεύοντες, υπό αστέρος εδιδάσκοντο, σέ προσκυνείν, τόν Ήλιον τής δικαιοσύνης, καί σέ γινώσκειν εξ ύψους ανατολήν, Κύριε δόξα σοι.

Πηγές:iconandlight.wordpress.com-hristospanagia3.blogspot.gr 
 diakonima.

http://amethystosbooks.blogspot.gr/

« Αιτείτε και δοθήσεται » , λέει η Γραφή.

Αν δεν ζητάμε βοήθεια από τον Θεό , θα σπάζουμε τα μούτρα μας. Ενώ, όταν ζητάμε την θεία βοήθεια , ο Χριστός μας δένει με ένα σχοινάκι και μας συγκρατεί. Φυσάει ο αέρας από εδώ-εκεί ,αλλά, επειδή είμαστε δεμένοι, δεν κινδυνεύουμε. Όταν όμως ο άνθρωπος δεν καταλαβαίνει ότι ο Χριστός είναι που τον κρατάει, λύνεται πλέον από το σχοινάκι και τον χτυπούν οι άνεμοι από δω κι από κει και ταλαιπωρείται.
Να ξέρετε, μόνον τα πάθη και οι αμαρτίες είναι δικές μας .
Ό,τι καλό κάνουμε είναι από τον Θεό, ό,τι ανοησίες κάνουμε είναι δικές μας. Λίγο η Χάρις του Θεού να μας αφήση, τίποτε δεν μπορούμε να κάνουμε.
Όπως στην φυσική ζωή , λίγο το οξυγόνο να μας πάρη ο Θεός ,αμέσως θα πεθάνουμε, έτσι και στην πνευματική ζωή , λίγο αν μας αφαιρέση την θεία Χάρη, πάει, χαθήκαμε.

Γέροντος Παΐσίου Άγιορείτου.

https://www.facebook.com/hlias.xaintoytis?fref=photo