Κυριακή, 8 Νοεμβρίου 2015

Ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος του Χάξλεϋ



Ο Βρετανός συγγραφέας Άλντους Χάξλεϋ (Aldous Huxley, 1894-1963), είχε πολλά να πει για τους «Παγκόσμιους Ελεγκτές» και το μέλλον που μας επιφυλάσσουν. Στο ‘προφητικό’ έργο του “Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος”, ο Χάξλεϋ παρουσίασε ένα - θεωρητικώς δυσχερές όσον αφορά τη γένεσή του - μέλλον, στα πλαίσια του οποίου ο πληθυσμός ελέγχεται μέσω όχι του φόβου (όπως στο 1984 του Όργουελ) άλλα μέσω της ηδονής.
Ο Χάξλεϋ (φωτο) προέβλεψε με ακρίβεια τον κόσμο που τώρα, ακριβώς στις ημέρες μας, βλέπουμε να εκκολάπτεται υπό τη στοργική αιγίδα της παγκοσμιοποίησης και -εξυπακούεται- τις ευλογίες του Φιλελευθερισμού (Liberalism). Ο ίδιος ο Χάξλεϋ παραδέχτηκε, κάνοντας την κριτική του δικού του βιβλίου ότι:
«...Καθώς οι "μικροί άνθρωποι" εξαφανίζονται, η οικονομική ισχύς συγκεντρώνεται στα χέρια όλο και λιγότερων. Σε ένα ολοκληρωτικό καθεστώς, οι Μεγάλες Επιχειρήσεις, χρησιμοποιώντας την τεχνολογία και λόγω κυρίως της καταστροφής των μικρών επιχειρήσεων, καταλήγουν να ελέγχονται από το Κράτος... Σε μια καπιταλιστική δημοκρατία, όπως οι ΗΠΑ, ελέγχονται από τις ισχυρές ελίτ... Βλέπουμε έτσι ότι η σύγχρονη τεχνολογία οδήγησε στη συγκέντρωση της οικονομικής και πολιτικής ισχύος και στη δημιουργία μιας κοινωνίας που τελικώς ελέγχεται από τις Μεγάλες Επιχειρήσεις και την κυβέρνηση».
Σε αντίθεση με το Κράτος που περιγράφει ο Όργουελ στο περίφημο βιβλίο του «1984», το οποίο βρίσκεται συνεχώς σε κατάσταση πολέμου, κρατώντας έτσι τους πολίτες του σε διαρκή ένταση, ο Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος, σύμφωνα πάντα, με τον Χάξλεϋ:
«Θα είναι ένα παγκόσμιο κράτος όπου ο πόλεμος θα έχει εκλείψει και όπου πρώτος στόχος των ιθυνόντων θα είναι να αποτρέπουν τους υπηκόους τους από το να κάνουν ταραχές. Αυτό θα το καταφέρνουν με... τη νομιμοποίηση μεγάλου βαθμού σεξουαλικής ελευθερίας, η οποία νομιμοποίηση είναι εφικτή λόγω της κατάργησης του θεσμού της οικογένειας και η οποία θα θωρακίζει τους ανθρώπους ενάντια κάθε μορφή καταστροφικής (ή και δημιουργικής) συναισθηματικής έντασης. Στο ‘1984’ η δίψα για ισχύ και η κατάληψη/διατήρηση της εξουσίας επιτυγχάνονται μέσω της πρόκλησης πόνου [στους άλλους ανθρώπους]. Στον ‘Θαυμαστό Καινούργιο Κόσμο’ όμως η εξουσία καταλαμβάνεται / διατηρείται με την πρόκληση [και ικανοποίηση] ηδονής
Εάν λοιπόν το πρώτο μισό του 20ού αιώνα υπήρξε η εποχή Τεχνικής/Τεχνολογικής Μηχανικής, το δεύτερο μισό θα είναι κατά πάσα πιθανότητα, η εποχή της Κοινωνικής Μηχανικής, ενώ ο 21ος αιώνας... θα είναι η περίοδος των Παγκόσμιων Ελεγκτών, δηλαδή των κλειστών, επιστημονικού χαρακτήρα ελίτ, οι οποίες θα έχουνε πια τη μορφή κάστας...
Στο έργο του Χάξλεϋ ένα ναρκωτικό που λέγεται soma (πιθανώς από την ελληνική λέξη «σώμα») συντηρεί τα κοινωνικά αντανακλαστικά. Για τον Χάξλεϋ, κατά συνέπεια, η χρήση ναρκωτικών δεν αποτελεί «προσωπικό βίτσιο» αλλά «πολιτικό θεσμό»:
«...Το πιο πολύτιμο από τα απαραβίαστα δικαιώματα υπηκόων [δηλαδή η χρήση της ναρκωτικής ουσίας] θα συγχρόνως ένα από τα πιο ισχυρά εργαλεία κυριαρχίας που έχει στη διάθεσής τους οι ιθύνοντες. Η συστηματική νάρκωση των ατόμων προς όφελος του Κράτους... αποτελεί κύριο στήριγμα της πολιτικής των Παγκόσμιων Ελεγκτών.
Ο Χάξλεϋ ονόμαζε το soma «όπιο του λαού». Και αυτό, επειδή είναι η ουσία που θα τους κρατάει διαρκώς χαρούμενους και σε κατάσταση υπακοής. Κατά τον Χάξλεϋ το διαβόητο LSD είναι πολύ κοντά στο ενλόγω soma.
Από το πρόσφατο χασισοφεστιβάλ στην πλατεία Συντάγματος - με την προβολή από τα media και την υποστήρξη της νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ
Όσον αφορά, τώρα, την αύξηση πληθυσμού, ο Χάξλεϋ και πάλι έχει έτοιμη τη λύση. Η όλη λειτουργία της οικογένειας και της μητρότητας αντικαθίστανται από μωρά του σωλήνα, από το απελευθερωμένο σεξ, το οποίο δεν έχει πια ως σκοπό την αναπαραγωγή, και από όργια με δυνατή συνθετική μουσική. Οι ομοιότητες με τη σύγχρονη μουσική και τη μαζική υστερία στις ροκ 'συναυλίες' είναι ανησυχητικές. Οι αταβιστικοί ρυθμοί αυτής της μουσικής έχουν στόχο να απαλείψουν κάθε αίσθηση ατομικότητας καθώς και εθνικής ταυτότητας και να δημιουργήσουν στη θέση τους μια αδιαφοροποίητη μάζα. Για τους ανθρώπους, επιπλέον, του Θαυμαστού, Καινούργιου Κόσμου η Ιστορία είναι «μπούρδες»: Δεν υπάρχει παρελθόν αλλά μόνο το άμεσο παρόν, δηλαδή το «τώρα». Ευχερώς αντιλαμβάνεται, λοιπόν, κανείς ότι, στην πραγματικότητα, οι επαναστάσεις των χίππυς και γενικώς της Αριστερός δεν είναι παρά στηρίγματα της εξουσίας.
Η παγκοσμιοποίηση επιδιώκει λοιπόν την καταστροφή των εθνικών πολιτισμών και την αντικατάστασή τους από μια παγκόσμια καταναλωτική κουλτούρα, μια αγοραία (=πορνική) θρησκεία της ηδονής και την υποταγή στο Κράτος. Έτσι, η οικογένεια καταλήγει να δυσφημείται συστηματικώς, ενώ ο φεμινισμός και η «ψυχεδελική επανάσταση» προωθούν υπογείως τις νέες «αξίες», οι οποίες περιγράφονται στο βιβλίο του Χάξλεϋ.
Και το έργο του Όργουελ όμως, μπορεί να θεωρηθεί προφητικό. Στο ‘1984’ επισημαίνονται οξυδερκείς παρατηρήσεις για την διαλεκτική και τη χρησιμοποίησή της στη χειραγώγηση των ανθρώπων. Αναφερόμαστε φυσικά στο οργουελιανό doublethink [=διπλή σκέψη] που χρησιμοποιούνταν για τον πνευματικό έλεγχο των μαζών στο κολλεκτιβιστικό κράτος που περιγράφει ο Όργουελ:
«Να γνωρίζεις και να μη γνωρίζεις, να έχεις συνείδηση της πλήρους αλήθειας ενώ λες προσεκτικά κατασκευασμένα ψεύδη, να έχεις συγχρόνως δύο αλληλοσυγκρουόμενες απόψεις, γνωρίζοντας ότι είναι αντιφατικό να πιστεύεις και στις δύο, να χρησιμοποιείς τη λογική εναντίον της λογικής, να αποκηρύσσεις [από μέσα σου] την ηθική, ακριβώς όταν την επικαλείσαι, να γνωρίζεις ότι η δημοκρατία είναι ανέφικτη και [ταυτόχρονα]να ισχυρίζεσαι ότι το κόμμα είναι ο φύλακας της δημοκρατίας, να ξεχνάς ό,τι είναι απαραίτητο να ξεχάσεις, αλλά να το επαναφέρεις στη μνήμη τη στιγμή που πρέπει και μετά να το ξεχνάς και πάλι... Εν ολίγοις, ακόμα και για να κατανοήσεις τον όρο doublethink είναι απαραίτητο να χρησιμοποιήσεις ακριβώς αυτό το doublethink».
KO: Το παραπάνω είναι απόσπασμα από το βιβλίο «Επανάσταση από τα Πάνω», του Δρ Kerry Bolton (Ελεύθερος Κόσμος, 2013). Συνοπτική απόδοση στα ελληνικά από τον Δημήτρη Μιχαλόπουλο του πρωτότυπου “Revolution from Above(Λονδίνο: Arktos, 2011).  
Στο “Revolution from Above”, ο Μπόλτον αποδεικνύει ότι η υποτιθέμενη αντιπαλότητα μεταξύ μαρξιστικών κινήσεων και καπιταλισμού ήταν πάντα μια ψευδαίσθηση. Ο μαρξισμός, ο κομμουνισμός και ο φιλελευθερισμός έχουν γίνει και εξακολουθούν να γίνονται αντικείμενο εκμετάλλευσης από τις δυνάμεις του διεθνούς καπιταλισμού για την περαιτέρω παγκόσμια ατζέντα τους, παρά τις επιφανειακές διαφωνίες τους. Ο Μπόλτον αποκαλύπτει, επίσης, ότι οι καπιταλιστικές κυβερνήσεις όντως συνεργάστηκαν στενά με τα κομμουνιστικά καθεστώτα, ενώ αναφέρεται και σε θέματα σχετικά με την Νέα Αριστερά, τον εκφυλισμό των δυτικών κοινωνιών μέσω της σεξουαλικής επανάστασης, της ψυχεδελικής επανάστασης και της προώθησης της χρήσης των ναρκωτικών.
Ο Kerry Raymond Bolton (γεννημένος το 1956) είναι Νεοζηλανδός συγγραφέας και πολιτικός ακτιβιστής. Έχει γράψει πολυάριθμα δημοσιεύματα που επικεντρώνονται γύρω από την κοινωνική πίστωση, την πολιτική, την εθνικότητα, τη μεταφυσική, τη θρησκεία, και τον αποκρυφισμό, ιδιαίτερα τον Τεκτονισμό, τον Χριστιανισμό και την Καθολική κοινωνική διδασκαλία, μεταξύ άλλων θεμάτων. Είναι κάτοχος δύο διδακτορικών, ένα στη Θεολογία και ένα στην Ιστορική Θεολογία. Πάντως πίσω στο 1992 είχε ιδρύσει το λεγόμενο ‘Τάγμα του Μονοπατιού του Αριστερού Χεριού’ (OLHP), μια αποκρυφιστική εσωτεριστική ομάδα μελέτης γύρω από τις ιδέες του Νίτσε, του Jung και του Spengler. Όπως δηλώνει ο ίδιος, ήταν μια εποχή που είχε απορρίψει τον Χριστιανισμό (ως «θρησκεία σκλάβων») και ήταν «ενοχλημένος από την αποτυχία του χριστιανικού συντηρητικού κινήματος. Για λόγους που είναι πλέον ασαφείς, νόμιζα ότι κάτι θα μπορούσε να γίνει από το λεγόμενο OLHP. Οι κριτικές κατά του Χριστιανισμού και της Αγίας Γραφής είχαν έναν επιφανειακό χαρακτήρα». Άρχισε να αμφισβητεί τα αντι-χριστιανικά, νιτσεϊκά δόγματα όταν είδε να αυξάνονται οι επιθέσεις κατά της εκκλησίας μέσα από τα media. Ο Μπόλτον δεν ακολουθεί καμία εκκλησία, αλλά θεωρεί την παραδοσιακή Καθολική κοινωνική θεωρία να είναι σε συμφωνία με τις απόψεις του για την μεταρρύθμιση του τραπεζικού τομέα και την αντίθεση στην  τοκογλυφία, και έχει γράψει μια σειρά από φυλλάδια σχετικά με το θέμα. Ο Bolton έχει γίνει στόχος επιθέσεων από τους liberals στην πατρίδα του, για τις «συντηρητικές», έως και «ακροδεξιές» θέσεις του, ενώ λόγω του παρελθόντος, κάποιοι συνεχίζουν να τον ονομάζουν «νεοναζί σατανιστή».
 http://amethystosbooks.blogspot.gr/

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου